هئير گهوڙي جي ڊوڙ ۾ چوبازي يا چورسائي جو رواج آهي اڳي ڊوڙ واري واري هئي . پوبازي ۾ گهوڙو تکو تـ وڃي ٿو پر سنوار کي تنگ ڪري ٿو.گهوڙي کي سنور سڃو لغام تي سيکاريندو آهي. پهرين من، پوءِ رلو ،پوءِتکو من جنهن کي جاجهـ من بـ چئبو آهي.من ۾ پهرين جاڙيون هڻندو پوءِ جاڙيون ڇڏي ويندو.آخر ۾ ڊوڙ جي انداز کي پهريون جوڙ ٻيو جوڙ ۽ ٽيون جوڙ چئبو آهي . جي سنوار ڀلو هوندو .تـ ٻي جوڙ وارو گهوڙو پهرئين جوڙ واري گهوڙي کان ڪڍي ويندو.گهوڙي کي سڃو لغام تي ئي سيکاربو آهي.  بس سنوار گهوڙي کي واڳ تي نچڻ بـ سيکاري سگهي ٿو باقائدي گهوڙو نچندو بيٺو. جي ٿورو گهوڙي جي واڳ کي جئين هلائيندين اهين ئي گهوڙو هلندو ٿورو ڇڪي ڏيندين تـ منهن اڳين ٻنهين ٽنگن وچيان ڏيندو انهين کي گونگهٽ چوندا آهن گهوڙو گونگهٽ ۾ ئي سٺو لڳندو آهي. سنوار تـ گهوڙي کي ترڻ بـ سيکاري سگهي ٿو. گهوڙو ترندو سڃو ڪنڍ جي زور تي آهي جي لغام ٿورو مٿي ڪبو ۽ جي پاڻي ۾ لهندي گهوڙي پنهنجو ڪنڍ مٿي ڪري ڇڏيو تـ تري ويندو.پوءِ ڀلين درياءِ هجي . جي ڪنڍ هيٺ ڪئين تـ ٻڏي ويندو. ۽ ٻيو جي گهوڙي جي ڪن ۾ ڇنڊو بـ پاڻي جو ويو تـ سمجهـ گهوڙو ٻڏو ئي ٻڏو. گهوڙو هون بـ عادتي وهيٽ آهي جي هن کي ترڻ جي عادت پئجي وئي تـ پوءِ پيو ترندو. جي هن کي اوهين جنگ جي ميدان ۾ لاهيندا. ۽ هو انهي ميدان ۾ لهڻ جو عادي ٿي ويو تـ ڪونـ ٽهندو.ڪنهن شئي جي پٺيان شڪار ۾ ڏيو هڪڙي دفعا ٻـ دفعا ٽي دفغا پاڻهين انهي پٺيان ڪاهي پوندو. جي بگڙيو تـ خفتي چون ٿا جيڪو هلڪي رسي جي لوڏي تي نچندو بيٺو آهي. اهو ڪنهن کي بـ ويجهو اچڻ ڪونـ ڏيندو. هي پنج واتي بلا آهي.چار پير ۽ پنجون وات چئني پيرن ۽ پنجئين وات سان وڙهندو آهي.ڪاڪو سڃڻ چانديو رهيو جڏهن کٽ تي ڪريو. تڏهن بـ چوندو هو منهنجي کٽ گهوڙي جي پاسي ۾ رکو تـ هن جي ڏاٺ جو آواز ٻڌان تـ ننڊ اچي نـ تـ ننڊ نٿي اچي.خفتين جا وري گهوڙن ۽ گهوڙين تي عجيب نالا هوندا آهن ۽ هو انهن نالن سان ملڪان ملڪ مشهو هوندا آهن.جئين چاندين جي ڪبوتر گهوڙي جنهن باڊر تان ٻانهن کئين هئي.شهبيگ جو اپالو گهوڙو،محمد يوسف جو طوفان گهوڙو.بس اهو ئي آهي گهوڙن جو خفت ڪاڪي فضل چانڊي جهڙن جي تـ عمر انهي خفت ۾ وئي.